فلسفه در کلاسِ درسِ یک مربی

شفاف‌سازی

جمعه, ۲۹ مرداد ۱۳۹۵، ۱۱:۴۹ ق.ظ

به نام او...


یک ایده پژوهشی در ذهن دارم. برای اولین بار در کلاس پایه نهم دارم اجرایش می‌کنم. خب اولین‌ها با مشکلاتی مواجه هستند. با آزمون و خطا کار جلو می‌رود تا چیزی که باید در بیاید. یک جاهایی بحث‌ها سنگین و اذیت‌کننده می‌شود برای بچه‌ها. یک جاهایی نمی‌توانم مسیر بحث را کنترل کنم چون کار متفاوت است و اولین بار. همه را به دانش‌آموزهایم گفتم. گفتم که دارم روی یک طرح پژوهشی کار می‌کنم و کلاس شما را به عنوان کیس استادی انتخاب کرده‌ام. گفتم که یک جاهایی ممکن است اذیت شوید. ممکن است خسته شوید. باید همه این‌ها را امتحان کنیم چون اولین بار است. ازشان پرسیدم با همۀ این مسائل اجازه می‌دهند که چنین کاری با کلاس‌شان کنم؟ آیا اجازه می‌دهند کیس استادی طرح من شوند؟ فکر می‌کردم باید در جریان همه چیز باشند. فکر می‌کردم درست نیست بدون اینکه بدانند، مورد استفاده من قرار بگیرند یا بدون اینکه بدانند چرا، سختی و اذیت متحمل شوند. به‌شان همه چیز را گفتم. استقبال کردند. خودشان طرح را دوست داشتند. از استقبال‌شان خوشحال شدم. خیالم نیز آسوده شد که همه چیز برای هر دو طرف‌مان شفاف است.


پی‌نوشت: حتی می‌توانم همین مساله را باهاشون مورد بحث قرار بدهم که تا چه اندازه مجاز هستیم روی آدم‌ها بدون اطلاع‌شان طرح‌ها و آزمایش‌هایی را پیاده کنیم و در جهت اهداف پژوهشی‌مان پیش برویم.

نظرات  (۱)

این درجه از حساسیت اخلاقی ، مخصوصا در حوزه پژوهش تحسین برانگیزه
امیدوارم درجه حساسیت اخلاقی تون همیشه اون بالا بلاها باشه (البته گاهی دشواره اما چه میشه کرد...)
پاسخ:
متشکر.
ان‌شاالله...

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی